Historia Szkoły Podstawowej w Żerocinie

Historia wsi Żerocin datuje się od XVII wieku. Po roku 1858,
z chwilą utworzenia starostwa w Radzyniu Podlaskim, wieś Żerocin zostaje siedzibą gminy, do której należy 18 wsi.
W tym czasie wzniesione zostają dwa budynki: gmina i szkoła. Około 1905 roku istnieje czteroklasowa szkoła, w której uczy nauczyciel o nazwisku Łapiński. W okresie I wojny światowej pracuje nauczycielka, pani Rydzewska, która jednocześnie prowadzi działalność konspiracyjną w Polskiej Organizacji Wojskowej. Współpracują z nią mieszkańcy Żerocina: Józef Kortoniuk i Franciszek Szafrański. 15 sierpnia 1915 roku ma miejsce doniosłe w historii wsi Żerocin wydarzenie: przemarsz I Brygady Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego. W roku 1918, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, uczy w szkole pani Sidorowicz. Od 1925 roku pięcioklasową szkołą kieruje wybitny pedagog, działacz społeczny, założyciel Ochotniczej Straży Pożarnej w Żerocinie pan Józef Szwed. W 1932 roku zostaje wybudowana nowa szkoła murowana, o trzech izbach lekcyjnych, pokoju nauczycielskim i obszernym korytarzu. Ten budynek służył uczniom aż do 1999 roku. Józef Szwed, postać wielce zasłużona dla całego regionu, człowiek cieszący się ogromnym szacunkiem i poważaniem, pracuje w szkole w Żerocinie aż do wybuchu II wojny światowej, czyli do 1939 roku. Wówczas podwyższono stopień organizacyjny szkoły do klasy szóstej. W latach okupacji hitlerowskiej istnieją dwie szkoły: polska i ukraińska. Ponadto w budynku mieści się posterunek żandarmerii. Niestety, w czasie wojny budynek szkoły zostaje spalony. Po zakończeniu działań wojennych szkołę umieszczono w budynku zastępczym – liczy ona w tym czasie 7 oddziałów.W 1947 roku szkoła zostaje odbudowana. Pracują w niej nauczyciele: Krzykówna-Turyk, Chromiec i Pióro.
Od 1955 roku szkoła posiada punkt filialny w Pereszczówce.
Pracują w tym czasie nauczyciele: Mieczysław Semeniuk oraz panie: Sawicka, Chwedoruk i Janina Olesiejuk, która uczy w naszej szkole aż do emerytury. Od 1966 roku szkoła liczy osiem oddziałów. Kierownikiem jest Mieczysław Semeniuk, który pełni tę funkcję do 1972 roku. W 1966 roku dobudowano do budynku drewnianego jedną salę lekcyjną, korytarz i niewielką kuchnię. 14 pażdziernika 1972 roku po raz pierwszy obchodzone jest Święto Nauczyciela. Dyrektorem szkoły jest Władysław Saczuk. Od 1973 do 1976 roku funkcję dyrektora pełni Wiesława Denisiuk. Ważnym wydarzeniem w życiu szkoły jest założenie filii Ogniska Muzycznego, które liczy 15 uczniów, a prowadzi je Tadeusz Sójka. W roku szk. 1976/77 nowym dyrektorem szkoły zostaje pani Maria Romaniuk. Ponadto zmienia się zasadniczo skład grona nauczycielskiego. Od roku szk. 1977/78 wieloletnią funkcję dyrektora pełni pani Alfreda Molenda. W roku szkolnym 1984/85 nowym dyrektorem zostaje pan Zbigniew Tichoruk i kieruje szkołą do roku 1986. Od roku szk. 1986/87 funkcję dyrektora pełni pani Barbara Michalczuk.
W 1993 roku wybudowano kolejny budynek, w którym mieściła się jedna sala lekcyjna i sala do gry w tenisa stołowego. W następnych latach nastąpiło zintensyfikowanie prac przy rozbudowie szkoły. Powołany Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły przeprowadził zbiórkę funduszy wśród mieszkańców.
1 września 1999 roku zapoczątkowana została reforma systemu edukacji - utworzono sześcioletnie szkoły podstawowe i trzyletnie gimnazja. Zasadniczej zmianie uległy programy nauczania. Od 1 września 2000 roku szkoła nasza liczy 6 oddziałów szkoły podstawowej i jeden oddział przedszkolny. Mimo zmniejszenia liczby oddziałów uczniowie z trudem mieszczą się z niewielkich salach i z utęsknieniem oczekują na przeprowadzkę do nowej szkoły. I oto ich marzenie spełniło się!

6 grudnia Roku Pańskiego 2000 uczymy się w nowej, pięknej szkole! Uchwałą Rady Gminy w Drelowie szkole nadano imię Legionów Polskich. Otrzymaliśmy ufundowany przez Zarząd Gminy wspaniały sztandar. Niezapomnianą uroczystość oddania naszej szkoły uświetnili niezwykli goście.

Od 1 września 2007r. stanowisko dyrektora szkoły zostaje powierzone pani Annie Świderskiej.

Od 1 września 2017r. dyrektorem szkoły zostaje pani Magdalena Semeniuk.

powrót